واقع‌گرایی ژرفانگر در تربیت

هستی‌شناسی واقع‌گرایی ژرفانگر، واقعیت را در سه سطح یا حوزه در بر می‌گیرد: ۱. سطح تجربی، که ما با استفاده از حواس خود آن را تجربه می‌کنیم. ۲. سطح بالفعل (actual) که به نتیجه و تأثیر ساختارها و نیروهایی اشاره دارد که رویدادها را تولید می‌کنند. ۳. سطح واقعی (real) که به خود ساختارها و نیروهای اشیاء توجه دارد. بر اساس این هستی‌شناسی، هدف علم، تبیین پدیده‌های قابل مشاهده با استفاده از ساختارها و مکانیسم‌های زیربنایی است. پس می‌توان گفت که ما به دنبال تبیین‌هایی برای پدیده‌های مشاهده شده در مکان‌های متفاوت هستیم.

وقتی بخواهیم از این هستی‌شناسی در تربیت بهره بگیریم، رفتارهای انسانی و نوع کنش‌های انسان، مبتنی بر ساختارهای اجتماعی، فرهنگی و حتی اقتصادی مورد تحلیل و بررسی قرار می‌گیرد و اینجاست که رفتارهای نابهنجار و یا بزهکارهای اجتماعی و حتی آسیب‌های تربیتی در جامعه مبتنی بر برساخت‌های اجتماعی تحلیل می‌شود. البته این هستی‌شناسی مبتنی بر نوع تمایزگذاری بر وجوه این ساختارها می‌تواند، انواع دیگری پیدا کند، چنانکه پذیرش فطرت انسانی مبتنی بر نگاه دینی نتایجی متمایز بر عدم پذیرش آن را در پی خواهد داشت.

کانون مرتبط مطلب: