واقع‌گرایی محتاط در تربیت

روش‌شناسی تربیت ۶

هستی‌شناسی واقع‌گرایی محتاط، دارای دیدگاهی مشترک با واقع­گرایی سطحی است؛ یعنی بر این نظر است که یک واقعیت بیرونی وجود دارد اما قادر به درک دقیقی از این واقعیت نیست و این به سبب نقص حواس انسان در درک واقعیت بوده و عمل مشاهده را امری تفسیری می­داند.

محققان و پژوهشگرانی که این هستی‌شناسی را ملاک قرار می‌دهند، به این موضوع واقف‌اند که نمی‌توانند، از روی اطمینان، واقعیت نهایی را کشف کنند؛ هر چند واقعیت خارجی وجود دارد. شاید عمده پژوهشگرانی که امروزه در میدان و عرصه تعلیم و تربیت به اظهار نظر و کاوش دست می‌زنند، چنین رویکردی را در پژوهش‌های خود اتخاذ می‌کنند و جالب‌تر اینجاست که بر اساس آن، نسخه‌های درمانی و توصیه‌ای نیز می‌پیچند. عمده اظهار نظرهای کارشناسان در حیطه مسئله‌شناسی و علت‌یابی آسیب‌های حوزه تربیت به طور عمده در چنین رویکردی قرار می‌گیرد. 

کانون مرتبط مطلب: