شهید اسداللهی و مسئله مند بودن

شهید اسداللهی سرشار از توجه به مستضعفان و محرومان و مظلومان بود، البته جنس دغدغه‌هایش از نوع بین‌المللی بود. حمید نه تنها به فکر مردم کشور خودش بود بلکه تلاشش این بود که از محرومان و مظلومان کشورهای دیگر نیز خصوصا کشورهای اسلامی دستگیری کند.

او سعی داشت با برقراری ارتباط با مسلمانان سایر کشورها نیازهای آن‌ها را در حد امکان برطرف کند و مشکلاتشان را حل نماید. حمید حتی برای راه‌اندازی و گسترش طرح صالحین در کشورهای دیگر، تلاش‌های بسیاری انجام داد. او برای این کار صالحین را به زبان‌های مختلف ترجمه کرد و نسخه ترجمه شده صالحین را در اختیار افراد و مجموعه‌های خوب سایر کشورها قرار داد. در همین راستا حمید کمر همت را بست و کوشید تا شبکه مستضعفان و محرومان کشورهای اسلامی را حمایت و تقویت کند.

شاید اوج دلسوزی، دغدغه‌مندی و مسئولیت‌پذیری شهید گرانقدر نسبت به محرومان و مظلومان در ماه‌های آخر او بروز و ظهور بیشتری یافت. در صحبت‌های حمید، سخن از مردم سوریه و یاری رساندن به آن‌ها از هر طریق ممکن(همدلی و همدردی، مالی، جانی و ...) برجسته شده بود، تا جایی که به نظر می‌رسید همه‌ی زندگی ایشان، مسئله سوریه شده است. به عبارت دیگر، حمید یک مسئله بسیار مهم و اولویت‌دار پیدا کرده بود و دائم با آن درگیر شده بود، یعنی کمک به جبهه مقاومت سوریه. او عاقبت راه خویش را پیدا کرد و به سوریه رفت و به خیل شهدا پیوست.

حمید به ما آموخت که وقتی با مسئله مهم و لازمی روبرو شدیم آن‌قدر باید به آن فکر کنیم تا راه‌حل آن پیدا شود و بدان عمل کنیم. مسئله حمید، سوریه شده بود و آن‌قدر برایش مهم و ارزش داشت که حتی حاضر شد جانش را در این راه تقدیم کند. اکنون فرصت خوبی است که ما نیز مسئله اصلی خود را بررسی کنیم و مشخص شود چگونه می‌‌خواهیم آن را برطرف کنیم؟ سلام و درود بر روح پرفتوح و ملکوتی حمید که با «شهادت» مسئله‌اش را برطرف کرد، یعنی بهترین و برترین راه‌حل.

کانون مرتبط مطلب: