روش‌شناسی تربیت ۴

واقع‌گرایی سطحی در تربیت

هستی‌شناسی واقع‌گرایی سطحی، باور قطعی به واقعیت بیرونی است که همه رویدادهایی که به‌وسیله قوانین طبیعی یا اجتماعی کنترل می‌شوند را شامل می‌گردد. پس وقتی سخن از واقع‌گرایی سطحی در حیطه تربیت به میان می‌آوریم، تمام آن چیزی است که ما در جامعه و محیط پیرامون خودمان به‌عنوان نمودها و رفتارهای تربیتی مشاهده می‌کنیم و با آن روبرو می‌شویم.

از سوی دیگر، این علم تربیتی در تلاش است تا الگوهایی برای رویدادهای قابل مشاهده پیدا کند و به کشف و توصیف آن‌ها بپردازد. البته در این رویکرد، سعی بر آن است تا تربیت را مانند فیزیک به قانون علمی مبدل سازند. در این هستی‌شناسی هیچ عاملی فراتر از آنچه مشاهده می‌شود، نیست.

اساس معرفت، در این هستی‌شناسی تجربه‌گرایی است؛ یعنی معرفت با استفاده از حواس انسان از مشاهده جهان پیرامون ما ناشی شده و اینگونه در تلاش برای تبیین به تعمیم­دهی قانون‌مندی‌های مشاهده شده بین رویدادها عمل می‌کند؛ لذا وقوع یک جرم در نوجوانی یک فرد اینگونه تبیین می‌شود که نوجوانانی که از خانواده‌های از هم پاشیده می‌آیند، بزهکار خواهند شد.

کانون مرتبط مطلب: