برای تولید و اشتغال چه نکنیم؟!!

اقدام و عمل همدل و همزبان در تولید و اشتغال


صادق سبحانی

پژوهشگر مرکز مطالعات راهبردی تربیت اسلامی

آیا شعار سال با شما ارتباط دارد؟ رهبر معظم انقلاب در ابتدای هر سال، شعاری برای آن مشخص می‌کند که در واقع، بر این اساس جهت‌گیری و اولویت‌ کشور معین می‌شود. ایشان سال ۱۳۹۶ را سال «اقتصاد مقاومتی: تولید-اشتغال» نامگذاری کردند. شاید بسیاری از مردم و مسئولان در حال تأمل و اندیشه هستند تا نقش خود در رابطه با این شعار را مشخص کنند. قطعاً پاسخ به این سؤال نیازمند بررسی، تفکر، هم‌اندیشی و گفتگو با صاحب‌نظران دارد ولی شاید آسان‌تر باشد ابتدا سؤال کنیم چه اقداماتی نباید انجام داد؟ به عبارت دیگر بجای مشخص کردن اقدامات اثباتی، ابتدا اقدامات سلبی را تعیین کنیم وآن‌ها را انجام ندهیم.

در ارتباط با شعار سال، خوب است به نکات زیر توجه کنیم و مراقب انجام نشدن آن باشیم:

۱- تولید را با اشتغال، یکسان تعریف نکنیم

تولید یعنی مولدیت و بهره‌وری. تولید یعنی یک محصول به وجود بیاید(بصورت کالا یا خدمت) اما اشتغال یعنی کار برای فرد(یا افرادی) به وجود بیاید. نتیجه تولید، ایجاد یک محصول است و نتیجه اشتغال، پیدا کردن شغل.

۲- تولید ملی را بر تولید داخلی ارجحیت ندهیم

تولید داخلی یعنی کلیه کالاها و خدماتی که در داخل مرزهای(جغرافیایی) ایران تولید می‌شود. این تولید می‌تواند بصورت‌های مختلف باشد. گاهی یک محصول بصورت کامل در ایران تولید می‌شود یعنی اجزاء و امکانات و تجهیزات آن در داخل تولید می‌شود. گاهی اجزاء یک محصول در خارج تولید می‌شود و در داخل فقط مونتاژ می‌شود. برخی مواقع، یک محصول در داخل نه تولید شده است و نه مونتاژ بلکه فقط نمایندگی فروش دارد. تولید داخلی یعنی اینکه چیزی در داخل تولید شده باشد و یا مونتاژ شود اما محصولاتی که فقط نمایندگی فروش دارند جزء تولید به حساب نمی‌آیند.

۳- اشتغال خانم غیرمتأهل را به مرد نان‌آور خانواده اولویت ندهیم

بطور معمول و صحیح، وظیفه اصلی کسب معاش هر خانواده بر عهده مرد است. هر قدر مردان بیشتری به تولید بپردازند یا اشتغال پیدا کنند یعنی معیشت خانواده‌های بیشتری تأمین شده است. در مقابل، بطور کلی و عمده، خانم‌های مجرد یا زنانی که سرپرست خانوار نیستند نیاز جدی به درآمد تولید و یا اشتغال ندارند؛ چون نیازهای اساسی آن‌ها توسط خانواده تأمین می‌شود. همه‌ دختران و زنان هم تصدیق خواهند کرد که اصلی‌ترین نیاز آن‌ها «همسر خوب» است و در صورتی که به درستی انتخاب شود دیگر دغدغه‌ای برای اشتغال ندارند و هم و غم آنان، مشغول شدن همسر آن‌ها به تولید و اشتغال است.

۴- مصادیق تولید و اشتغال را محدود نکنیم

تولید فقط ایجاد یک محصول فیزیکی نیست؛ تولید می‌تواند مصداق‌های مختلفی داشته باشد: تولید کار، علم، فناوری، ثروت، معرفت، فرصت، عزت و منزلت، انسان‌های کارآمد و ... اشتغال هم می‌تواند در زمینه‌های گوناگون باشد: زمینه‌های علمی، فرهنگی، ورزشی و ...

۵- زنجیره تولید- اشتغال را با مصرف قطع نکنیم

تولید داخلی بدون حمایت و مصرف داخلی، دوام ندارد. ایرانی از دسترنج ایرانی و محصول هموطنان خود خرید می‌کند و مصرف می‌نماید.

۶- اقدام و عمل را با اندیشه و تفکر متضاد ندانیم

بدون اندیشه و تفکر نباید دست به اقدام و عمل زد. اندیشه و تفکر سر جای خود لازم است و اقدام و عمل هم به جای خود. البته اندیشه و تفکر به معنای حرف زدن و تکرار بدیهیات نیست، بلکه ناظر به نواندیشی و چگونگی اقدام و عمل است. تولید و اشتغال نیازمند نوآوری و کارآفرینی است و بدون این دو اقدام و عمل به مقصود نخواهد نرسید.

 

۷- دولت را جایگزین مردم نکنیم

مسئولان و مردم باید با تعامل صحیح با یکدیگر، چرخه تولید و اشتغال را بگردانند. دولت باید به وظایف خودش عمل کند و مردم نیز مراقب وظایف خودشان باشند. اقتصادی که مردمی نباشد و با مردم پیش نرود تولید در آن قابل توجه نیست.

با توجه به نکات فوق، همه ایرانی‌ها در تحقق بهتر شعار سال نقش دارند تا رفاهشان افزایش یابد و اقتصاد کشورشان پیشرفته‌تر و مقاومتی‌تر شود . اگر در این مسیر نمی‌دانیم چه کاری انجام بدهیم، حداقل اقدامات مخرب و آسیب‌زا انجام ندهیم.

 

کانون مرتبط مطلب: