انسان باید سیب‌زمینی نباشد!

روایت هم‌سنگران فرهنگی شهید اسداللهی

درب پایگاه بسیج که باز می‌شد راه‌پله‌ای باریک نمایان می‌شد که انتهایش ناپیدا بود و رو به سمت بالا، به سمت گلدسته‌های مسجد، تنها چیزی که از ابتدا می‌شد از آن مطمئن بود. شیب پله‌های ورودی زیاد بود و نفس‌گیر، بالاتر که می‌رفتی اما دیدت بازتر می­شد، همیشه همین‌طور است برای داشتن دیدی بازتر باید زحمت و سختی بالا رفتن را تحمل‌کنی. به انتهای راه‌پله که برسی فضای بزرگ و روشنی است که المان‌های دفاع مقدس در آن خودنمایی می­کند سالنی بزرگ که چندین نوجوان با شور و هیاهو و اشتیاق در آن مشغول فعالیت هستند. اینجا پایگاه بسیج شهید سعیدی است، جایی که شهید اسداللهی مغز متفکر فعالیت‌های حلقات صالحین آن بوده است.

با آقای احمد نوروزی متولد ۱۳۶۳ مسئول پایگاه و آقای محمدی متولد ۱۳۶۶ مسئول حلقات صالحین پایگاه شهید سعیدی دو تن از هم‌سنگران فرهنگی شهید اسداللهی به گفت‌وگو نشستیم.

از چه زمانی و چطور با طرح صالحین آشنا شدید و شروع کار چگونه شکل گرفت؟

نوروزی: از سال ۱۳۸۴ با آقای سید رضا مصطفوی (دایی آقای اسداللهی) در بسیج فعالیت می­کردیم در آن زمان هنوز موضوع صالحین سراسر نشده بود و صرفاً در مسجد موسی ابن جعفر (ع) اهواز وجود داشت اما ما در این مسجد ترکیبی از جلسات و هیئت‌های مذهبی را داشتیم.

از همان ابتدا شهید اسداللهی در این هسته اندیشه‌ورز کار تربیتی حضور داشت و نظریه‌پرداز ابتدای کار بودند زیرا در آن زمان هنوز حلقه‌های صالحین راه‌اندازی نشده بود و با ایده‌های خودمان و اقتباس از هیئت‌های محلات دیگر فعالیت می­کردیم اما بعدازآن زمانی که طرح صالحین آغاز شد ما کار را به‌صورت هیئتی انجام می­دادیم.

یعنی فعالیت‌هایتان در قالب هیئت‌های مذهبی انجام می‌شد؟

نوروزی: بله لکن سعی می‌کردیم ارتباط مداوم با نفرات داشته باشیم و جلسات تربیتی نیز برگزار کنیم.

چطور شد که فعالیتتان را به شکل طرح صالحین امروزی آغاز کردید؟

نوروزی: محبت خدا بود، حدود سال ۹۲ شهید اسداللهی و چند تن دیگر از دوستان با آقای دسمی از نزدیک آشنا شدند و به دلیل دغدغه‌هایی که داشتند جذب مجموعه «مرکز مطالعات تربیت اسلامی» شدند که در حال حاضر ساختمان آنجا هم نامش به شهید اسداللهی تغییر کرده است، در همان زمان شهید اسداللهی در رابطه با طرح صالحین با من صحبت کردند و به من گفتند که آنچه تحت عنوان طرح صالحین در حال انجام است با چیزی که به این عنوان طراحی‌شده است خیلی تفاوت دارد.

ایشان معتقد بودند باید برای طراحی بهتر کار به مبدأ طرح صالحین یعنی اهواز برویم و نتیجه این شد که اردوی راهیان نور آن سال ایشان هماهنگی‌های لازم را انجام دادند تا کادر اجرایی بتوانند یک روز پایگاه موسی ابن جعفر (ع) را از نزدیک ببینند. این کار خیلی در پیشرفت ما نقش داشت و توانستیم برای برنامه‌های بعدی با برنامه‌ریزی خیلی بهتری عمل کنیم. درواقع شهید بزرگوار موتور محرک شکل‌گیری طرح صالحین به شکل امروزی بودند.

چه فاکتوری در برنامه‌های پایگاه موسی ابن جعفر (ع) بود که توانست به برنامه‌ریزی شما کمک کند؟

نوروزی: خوب مسجد کاملاً دست نوجوانان است، یعنی تقریباً صف‌های مسجد از نوجوانان پرشده بود و اقبال جوانان و نوجوان و اشتیاق آنان تا این حد زیاد بود. خوب این نتیجه بیست سال کار در این زمینه بود و شما یک حلقه کامل می­دیدید و اتصال بین اعضای حلقه سال‌های قبل و اعضای جدید ایجادشده بود، الآن آن‌ها به‌جایی رسیدند که در کنار مسجد حوزه علمیه برپاشده و قصد دارند مدرسه و مهدکودک هم داشته باشند. حتی مردم از جاهای مختلف شهر محل زندگی خود را تغییر داده بودند تا به این مسجد نزدیک‌تر شوند. خوب این حضور خیلی در ایده دادن به مربیان ما تأثیر داشت.

عامل ایجاد جذابیت طرح در اهواز و ثبات حضور افراد در این چرخه چه بود؟

نوروزی: این‌که همه نفرات باهم در حال رشد هستند، یکی از آفت‌های کار این است که گاها مربی‌ها پاسخگوی سؤالات بچه‌ها در سنین پایین هستند اما بعد از چندی با بالا رفتن سن اعضا و هجوم شبهه‌های سنگین‌تر، مربی دیگر پاسخ گوی آن شبهه‌ها نیست.

چاره این موضوع در رشد هماهنگ مربی و متربی است یعنی مربیان نیز باید حلقه مخصوص به خود را داشته باشند و با رشد دادن خود همواره فاصله دانش خود را از متربیان حفظ کنند تا بتوانند پاسخگوی نیاز آنان در جامعه باشند؛ اما مطلب مهم دیگر مسئولیت سپاری به اعضا و اتصال نفرات به بسیج است؛ یعنی برای هر کس باید فعالیتی درخور خود او تعریف شود، یعنی هر کس بداند در فلان حیطه مسئولیت دارد و اثرگذار است که این خود باعث جذب افراد می‌شود؛ یعنی یک گروه مسئولیت فضاسازی محرم گروه دیگری مسئولیت قرآن را بر عهده داشتند و هر کس جایگاه خاص خود را داشت.

و شما هم همین برنامه را در پایگاه خود پیاده کردید؟

بله ایده‌های خوبی از این بازدید دریافت کردیم.

بعد از حضور شما در اهواز و طرح‌ریزی ابتدایی و آشنایی با فضای طرح صالحین شروع کار به چه صورت بود و جذب شما از کجا شروع شد؟

نوروزی: ما با مدیران مدارس ابتدایی که در محدوده پایگاه وجود دارد هماهنگ شدیم و هرسال ابتدای سال تحت عنوان اردوهای تفریحی یا مسابقات فرهنگی وارد مدرسه شدیم و بچه‌ها زمانی که علاقه‌مند می‌شدند زمانی که تابستان می‌شد بچه‌ها به فعالیت‌های ما علاقه‌مند شده بودند و پیگیر بودند که با توجه به تعطیلی مدرسه کجا می‌توانند ادامه فعالیت را پیگیری کنند که در آن زمان ما خودمان را تحت عنوان بسیج معرفی می­کنیم و برای اولیا آن‌ها جلسه­ای در مدرسه و پس از ایجاد اعتماد در مسجد می­گذاریم و بچه‌ها جذب حلقات می‌شوند. در حال حاضر حدود ۱۰۰ نفر در حلقات مختلف در طرح صالحین ما حضور دارند.

شهید اسداللهی علاوه بر این‌که تئوریسین اصلی فعالیت‌های طرح صالحین بودند به‌صورت خاص به فعالیت در چه زمینه‌ای می‌پرداختند؟

نوروزی: موضوعات بصیرتی خیلی برای ایشان جذاب بود، چه به‌صورت عملی و چه تئوری.

ایشان معتقد بودند که در اردو نیز به‌خوبی می‌شود با بچه‌ها ارتباط برقرار کرد و زمینه بسیار خوبی برای تأثیرگذاری بر افراد است. ما سرفصلی تحت عنوان مسئولیت‌های بصیرتی برای نفرات دبستانی و دبیرستانی داشتیم که ایشان زحمت آن را می­کشیدند.

یک مقداری را خودشان انجام می‌داند و بخشی را هم از سایرین کمک می­گرفتند دغدغه ایشان این بود که دید بچه‌ها را بزرگ کنند. می­خواستند بچه‌ها را با دنیای بزرگ‌تری آشنا کنند به همین دلیل با خیلی از نقاط دنیا ارتباط می­گرفتند. از جامعه المصطفی یمن یا از مناطق دیگر افرادی را می‌آوردند تا بچه‌ها با آن‌ها آشنا شوند و بدانند در جاهای دیگر دنیا نیز کار می‌شود، بدانند باید دغدغه و دید خود را وسعت ببخشند.

ایشان معتقد بودند که باید از پتانسیل موجود در محلات مذهبی استفاده کرد و نیروهای متعهد، بصیر و انقلابی تربیت کرد که دغدغه‌های جهانی داشته باشند.

دغدغه‌های بصیرتی ایشان تا چه حد در برنامه‌ریزی‌هایشان متبلور می‌شد؟

محمدی: شهید بزرگوار خیلی درزمینهٔ فرمایشات مقام معظم رهبری دغدغه داشتند، حتی اعزام ایشان به سوریه در راستای این موضوع بود. ایشان یک‌بار به من گفتند که مقام معظم رهبری نمی­خواهند موضوع سوریه روی زمین بماند و به همین دلیل هم به آنجا اعزام شدند.

مهم‌ترین ویژگی شخصیتی ایشان چه بود؟

محمدی: ایشان خلوص نیت بسیار بالایی داشتند، زمانی که به من گفتند قصد دارند به سوریه بروند به ایشان گفتم شما زن و بچه دارید، جواب دادند آن‌ها خدا را دارند.

این خلوص نیت ایشان در فعالیت‌های طرح صالحین نیز نمود داشت؟

نوروزی: بله ایشان همیشه به من می‌گفتند که شما بیا اینجا و کارها را منظم کن، من خودم خریدهای منزل شما را انجام می‌دهم و بارها پیش آمد که هر خریدی برای منزل خودشان انجام داده بودند برای منزل ما هم تهیه کرده بودند و همسرشان برای منزل ما برده بود.

محمدی: ایشان در اردوها نیز گاها تا دو و سه نصفه‌شب بیدار بود و فعالیت می‌کرد اما هرگز اسمی از ایشان به میان نیامد و ایشان نمی­خواستند هیچ‌کس متوجه بشود.

شهید اسداللهی خودشان هم حلقه‌ای داشتند؟

نورزی: ایشان بیشتر در هسته فکری اصلی حضور داشتند و در سیاست‌گذاری‌های کلی تأثیرگذار بودند لکن خودشان به‌عنوان مربی بحث‌های بصیرتی در حلقه‌ها تدریس می‌کردند.

در رابطه با موضوعات بصیرتی کدام موضوع در نظر ایشان پراهمیت جلوه می‌کرد؟

نوروزی: توجه دادن به ولایت‌فقیه یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های ایشان بود مثلاً در هر زمینه‌ای که بحث می‌کردند از صحبت‌های مقام معظم رهبری استفاده می­کردند و موضوع بحث را با آن تطبیق می‌دادند.

به‌علاوه ایشان می‌گفتند باید بچه‌های حزب‌اللهی را به شکلی تربیت کرد که دغدغه زمان خود را درک کنند. معتقد بودند تربیت نیرو در اولویت است وگرنه با بالا رفتن سن و به وجود آمدن گرفتاری‌های زندگی، ازدواج و قسط و ... تمام نیروهای حلقات از این کار خارج خواهند شد.

شما می­فرمایید اولویت ایشان تربیت نیرو بود، این نیرو باید چه مؤلفه‌هایی داشته باشد؟

نوروزی: ایشان معتقد بودند ممکن است در خیلی از مکان‌ها تربیت نیرو باشد اما این نیرو انقلابی نیست مثلاً واجبات و محرمات را داشته باشد و مبادی‌آداب باشد اما مسئله بصیر بودن و درزمینهٔ مسائل روز دغدغه داشتن اهمیت مضاعفی دارد؛ یعنی جوان طراز انقلاب اسلامی اگر در دهه ۶۰ اسلحه به دست می‌گرفت الآن باید بداند چه کند تا باری از جامعه خود را به دوش بکشد. مجموعه صالحین باید چنین خروجی داشته باشد وگرنه خیلی افراد هستند که واجبات را انجام می­دهند اما برای جامعه خود مفید و مثمر نیستند به‌اصطلاح خودمانی انسان باید سیب‌زمینی نباشد!

نکته بعدی که ایشان بسیار بر آن تأکید داشتند بالا رفتن درجات علمی بچه‌های حزب‌اللهی بود. ایشان از تمام اطرافیان و دوستان پیگیری می­کردند که ادامه تحصیل بدهند و اگر هم کسی مشکلی در این زمینه داشتند برای رفع مشکلش تلاش می‌کردند.

ایشان اصرار داشتند مربیان افرادی باشند که خودشان درزمینهٔ تحصیلات پیش‌رونده باشند. خودشان هم بعد از ورود به موضوع صالحین خیلی فعال شدند و در حال ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد بودند که به فیض شهادت نائل شدند.

و آخرین چیزی که از ایشان در خاطرتان هست...

نوروزی: ایشان اصلاً برای شهادت به سوریه نرفتند حتی زمان حضور در سوریه در بحبوحه درگیری‌های خاام برنامه هایی که در این جا داشتند به سوریه رفتند؟

 ظاهر ایشان را از دست دادیم.ن نداریمنند در این سطح (فرن طومان دائماً پیگیر برگزاری جلسات صالحین بودند و می­گفتند انشالله وقتی برگشتیم کار را با جدیت بیشتری ادامه می‌دهیم، می­گفتند من وقتی آمدم اینجا متوجه شدم چقدر به افرادی نیاز داریم که بتوانند در این سطح (فراتر از محله) کار کنند لکن تقدیر به شکل دیگری رقم خورد و ما در حال حاضر به‌ظاهر ایشان را از دست دادیم.

کانون مرتبط مطلب: